Standardy ochrony małoletnich Klubu Wysokogórskiego w Zakopanem

Wprowadzone na podstawie art. 22b i 22c ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich z dnia 13 maja 2016 r.

Preambuła

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez personel Klubu Wysokogórskiego w Zakopanem (dalej: „Klub”) jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Instruktorzy, obsługa oraz inni członkowie personelu Klubu traktują każde dziecko z szacunkiem, empatią oraz uwzględnieniem jego potrzeb fizycznych, emocjonalnych i rozwojowych. Niedopuszczalne jest stosowanie wobec małoletnich przemocy w jakiejkolwiek formie. Personel Klubu, realizując swoje obowiązki, działa w granicach obowiązującego prawa, przepisów Klubu oraz w ramach posiadanych kompetencji. Niniejsze standardy mają zastosowanie do w każdej działalności Klubu, w szczególności zaś w zakresie funkcjonowania ścianki wspinaczkowej „Czysta Forma”, organizowania treningów i zawodów biegowych, w tym „Biegu Świstaka” oraz organizowania wszelkich innych spotkań, wykładów czy eventów.

• 1. Słowniczek pojęć

1. Klub – Klub Wysokogórski w Zakopanem z siedzibą w Zakopanem (ul. Droga na Wierch 4, 34-500 Zakopane), wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS: 0000321961
2. Ścianka wspinaczkowa „Czysta Forma” – obiekt sportowo-rekreacyjny oferujący wspinaczkę w stylu boulderowym (bez asekuracji liną, z zabezpieczeniem w formie materacy).
3. Personel – instruktorzy, pracownicy, trenerzy, operatorzy ścianki wspinaczkowej, wolontariusze oraz inne osoby działające w imieniu Klubu.
4. Dziecko / małoletni – każda osoba do ukończenia 18. roku życia.
5. Opiekun dziecka – rodzic, opiekun prawny lub inna osoba uprawniona do sprawowania opieki, w tym również opiekun tymczasowy.
6. Krzywdzenie dziecka – popełnienie czynu zabronionego lub działania zagrażającego jego dobru, w tym przemoc fizyczna, psychiczna, seksualna lub zaniedbanie oraz prześladowanie, w tym również przemoc równieśnicza.
7. Osoba odpowiedzialna za standardy ochrony małoletnich – wyznaczony przez Klub członek personelu odpowiedzialny za nadzór nad realizacją polityki ochrony dzieci.
8. Ustawa - o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich z dnia 13 maja 2016 r.

 

• 2. Krzywdzenie dziecka (rodzaje przemocy)

1. Przemoc fizyczna jest często najłatwiej rozpoznawalną formą. Może przejawiać się m.in. w uderzeniu, potrząsaniu, szczypaniu, gryzieniu, podduszeniu lub innym działaniu, które powoduje obrażenia fizyczne, pozostawia ślady lub powoduje ból.

Przykłady w sporcie:

• uderzanie dziecka przez trenera, ponieważ nie słucha, przeszkadza w treningu (zajęciach sportowych);
• popychanie, poszturchiwanie;
• zachęcanie dzieci do agresywnej zabawy, bez względu na ryzyko zranienia siebie lub innych osób.

2. Wykorzystywanie seksualne to każdy rodzaj kontaktu seksualnego między osobą dorosłą, a dzieckiem albo między znacznie starszym dzieckiem a młodszym dzieckiem.

Niedopuszczalne jest także robienie nieprzyzwoitych zdjęć dzieci, angażowanie dzieci w oglądanie takich zdjęć lub czynności seksualnych oraz zachęcanie dzieci do zachowywania się w sposób niewłaściwy seksualnie.

Komentarze o charakterze seksualnym pod adresem innych osób są również formą wykorzystywania seksualnego. Nawet jeśli osoba poniżej 18 roku życia wyraża zgodę na czynność seksualną, to nadal zachowanie spełnia przesłanki wykorzystywania.

Przykłady w sporcie:

• fotografowanie nagich lub przebierających się dzieci, niezależnie od miejsca;
• rozpoczęcie relacji seksualnej z dzieckiem;
• wymaganie od dziecka kontaktu fizycznego wykraczającego poza potrzeby treningu/zawodów, bez względu na powód (np./ twierdząc, że służy to dobru dziecka i poprawy jego wyników);
• wysyłanie nieodpowiednich lub niechcianych wiadomości seksualnych dzieciom za pomocą jakichkolwiek środków porozumiewania się;
• ostracyzm, poniżanie, wyśmiewanie czy groźby skierowane na tle seksualnym.

3. Przemoc emocjonalna ma miejsce, gdy osoba dorosła nieustannie krytykuje dziecko, grozi mu lub je wyklucza z pewnych aktywności, obniżając jego poczucie wartości. Trener, opiekun to osoby znaczące w życiu dziecka, będące dla niego autorytetem sportowym i wzorem zachowania. Krytyka nie jest zabroniona. Krytyka jest ważna dla nauki, rozwoju i doskonalenia dzieci. Podobnie, żarty i śmiech pomagają tworzyć więzi między ludźmi i poczucie wspólnoty. Różnica pomiędzy przemocą psychiczną, a krytyką polega na tym, iż w przemocy psychicznej wykorzystywanie emocjonalne idzie za daleko. Krytyka przestaje być motywująca, a żarty nie są śmieszne. Przemoc emocjonalna może ranić i powodować szkody, w tym głównie szkody psychiczne, podobnie jak przemoc fizyczna.

Przykłady w sporcie:

• nagminne krzyczenie na dziecko i używanie języka agresywnego, ironicznego lub poniżającego w szczególności w sytuacjach niepowodzenia sportowego;
• naśmiewanie się z dziecka i zachęcanie do tego innych zawodników/zawodniczek;
• faworyzowanie, tak że niektóre dzieci czują się wykluczone;
• przykłady obejmują przekleństwa, obelgi, poniżanie, groźby słowne, szyderstwo czy manipulacyjne użycie języka w celu sprawienia krzywdy emocjonalnej.

4. Zaniedbanie ma miejsce, gdy dorosły nie zapewnia wystarczającego wsparcia emocjonalnego lub umyślnie i konsekwentnie nie zwraca uwagi na dziecko. Zaniedbanie występuje również wtedy, gdy nie zapewnia się dziecku realizacji podstawowych potrzeb, np. nie otrzymuje wystarczającej ilości jedzenia, ubrania, opieki medycznej lub nadzoru.

Przykłady w sporcie:

• brak wiedzy opiekunów, gdzie znajdują się dzieci w trakcie zawodów, turniejów, treningów, zajęć etc.;
• niezapewnienie napojów lub niepozwalanie dzieciom na zaspokojenie pragnienia podczas treningu lub zawodów;
• brak zgody na wyjście do toalety przez dłuższą chwilę.

5. Prześladowanie to z reguły powtarzające się akty przemocy fizycznej lub psychicznej między dziećmi. Chociaż znęcanie się zwykle uważa się za akt dorosłego wobec dziecka, nadużycia mogą pochodzić także od rówieśników. Prześladowanie może przybierać różne formy. Prześladowanie obejmuje m.in.:

• działania fizyczne, takie jak uderzanie, uszkodzenia lub kradzież mienia;
• aktywności online, takie jak obraźliwe wiadomości, komentarze, posty lub zdjęcia zamieszczane w mediach społecznościowych;
• akty słowne, takie jak przezywanie.

Prześladowanie może być oparte na kryterium płci, pochodzenia etnicznego, seksualności, niepełnosprawności lub poziomie umiejętności sportowych. Dorośli czasami lekceważą prześladowanie, myśląc, że przynosi mniej doniosłe skutki, ponieważ występuje między dziećmi. Jednak prześladowanie może powodować szkody. Z tego powodu ważne jest, aby tworzyć atmosferę, w której wszyscy wiedzą, że prześladowanie nie jest i nie będzie tolerowane i należy na nie reagować, gdy tylko się rozpocznie.

6. Inne formy nadużyć, takie jak dyskryminacja, wykorzystywanie i przemoc, znęcanie się dorosłych nad dziećmi jak i dzieci wzajemnie nad sobą, mimo pewnych odrębności, należą do głównych kategorii nadużyć. Przykładami pozostałych nadużyć są m.in.:

• wymuszanie pieniędzy;
• wyśmiewanie się z tuszy lub niepełnosprawności czy choroby;
• wyśmiewanie się z rodziców lub innych osób bliskich.

 

• 3. Zasady weryfikacji personelu Klubu

1. Rekrutacja instruktorów i personelu odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji, zapewniającymi, że wszystkie osoby mające kontakt z dziećmi:

• posiadają odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie,
• są sprawdzone w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym,
• przedkładają aktualne zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego.

2. Na osobie przystępującej do pracy z dziećmi ciąży obowiązek przedłożenia dokumentów i oświadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 3-8 Ustawy. Bez przedłożenia tych dokumentów osoba nie zostanie dopuszczona do współpracy z dziećmi w jakiejkolwiek formie
3. Każdy nowo przyjęty członek personelu Klubu zapoznaje się z postanowieniami niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich i potwierdza to swoim własnoręcznym podpisem.

 

• 4. Zasady pracy z dziećmi

1. Pracownicy Klubu udzielają pomocy dzieciom i ich rodzinom/opiekunom prawnym. Praca z dziećmi wymaga szczególnej uwagi, wrażliwości i odpowiedzialności. Oto ogólne zasady, które mogą pomóc w skutecznej pracy z dziećmi:

• Bezpieczeństwo na pierwszym miejscu: Upewnij się, że środowisko jest bezpieczne i dostosowane do wieku dzieci.
• Zawsze miej na uwadze zasady pierwszej pomocy.
• Zrozumienie indywidualnych potrzeb: Zorientuj się, że każde dziecko jest inne, z różnymi potrzebami i umiejętnościami.
• Dostosuj swoje podejście do indywidualnych cech każdego dziecka.
• Budowanie relacji i zaufania: Stwórz pozytywną atmosferę opartą na wzajemnym zaufaniu i szacunku.
• Słuchaj uważnie i bądź dostępny do rozmowy.
• Komunikacja: Komunikuj się jasno i prostym językiem dostosowanym do wieku dziecka.
• Zachęcaj do wyrażania myśli i uczuć.
• Stymulacja rozwoju: Twórz treningi i aktywności wspierające rozwój umiejętności fizycznych, emocjonalnych, intelektualnych i społecznych dzieci.
• Zasady dyscypliny: Ustal jasne granice i konsekwentnie je egzekwuj.
• Korzystaj z pozytywnych metod dyscyplinowania, unikając kar cielesnych czy poniżania.
• Współpraca z rodzicami/opiekunami: Utrzymuj regularny kontakt z rodzicami, informuj ich o wszelkich postępach i problemach.
• Współpracuj z rodzicami w tworzeniu harmonijnego środowiska dla dziecka.
• Różnorodność i tolerancja: Szanuj różnice kulturowe, religijne i indywidualne wśród dzieci.
• Wspieraj świadomość i tolerancję różnic.
• Wiedza o rozwoju dziecka: Bądź świadomy etapów rozwoju dziecka i dostosuj swoje podejście do ich aktualnych potrzeb.

2. Dzieci z niepełnosprawnością oraz ze specjalnymi potrzebami wychowawczymi wymagają większej troski niż pozostali. Należy traktować ich ze szczególną wrażliwością oraz szacunkiem.
3. Małoletnim z niepełnosprawnością należy pomagać w takim zakresie, w jakim potrzebują tej pomocy. Nie należy ich wyręczać w czynnościach osobistych. Jeśli zachodzi potrzeba takiej pomocy, to powinny czynić to osoby do tego wyznaczone za zgodą rodziców (opiekunów prawnych). Przy udzielaniu takiej pomocy należy kierować się szczególnym szacunkiem i dyskrecją.
4. Małoletni z niepełnosprawnością oraz ze specjalnymi potrzebami wychowawczymi mogą łatwiej niż inni podlegać wykluczeniu w grupie rówieśniczej. Mogą też mieć trudności w wyrażaniu swoich uczuć i potrzeb, dlatego wymaga to od opiekunów większej uwagi oraz adekwatnej reakcji. Pamiętaj, że zasady te mogą być dostosowane w zależności od wieku, specyfiki grupy dzieci.
5. Dane o stanie zdrowia i niepełnosprawności należą do danych szczególnej kategorii, chronionych najbardziej ze wszystkich innych danych przez RODO. Pamiętaj o konieczności zachowania w poufności posiadanej wiedzy na ten temat.

• 5. Zasady bezpiecznych relacji między personelem a dziećmi

1. Personel utrzymuje profesjonalną relację z uczestnikami zajęć, unikając wszelkich zachowań mogących zostać zinterpretowanych jako niestosowne, czy traktowane jako krzywdzenie dziecka.
2. W kontaktach z dziećmi członkowie personelu Klubu:

• opierają się na poszanowaniu jego podmiotowości, godności, praw, w tym ze szczególnym uwzględnieniem prawa do ochrony przed krzywdzeniem i prawa do ochrony prywatności dziecka;
• pamiętają o tym, aby bezpośredni kontakt odbywał się za zgodą dziecka i był dostosowany do jego możliwości i potrzeb (np.: pomoc w ubieraniu sprzętu sportowego, z którym dziecko może mieć trudności, asekuracja w ćwiczeniach, udzielanie pierwszej pomocy, etc);
• w kontakcie z dzieckiem używają prostego języka, dostosowanego do poziomu jego rozwoju, pozbawionego etykiet i ocen;
• udzielają na ich pytania odpowiedzi adekwatnych do wieku i etapu rozwoju, starając się używać prostego i zrozumiałego języka;
• zachowują spokój i szacunek, mając szczególnie na uwadze, że dzieci doświadczone traumą wojenną mogą wyrażać wynikające z niej trudne emocje (np. lęk, złość, obojętność);
• traktują je równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną. sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd i inne cechy osobiste;
• podejmując decyzje ich dotyczące informują je o nich i starają się brać pod uwagę ich zdanie i oczekiwania;
• starają się nie dopuszczać do sytuacji, gdy są z dzieckiem sam na sam. Jeśli jest taka konieczność – informują dziecko, dlaczego chcą porozmawiać na osobności, np. wyjaśnienie dziecku jakie popełnia błędy na treningu, czy w czasie zawodów; poprawić jego umiejętności techniczne etc.;
• starają się podnosić głos wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, tj. w trakcie treningów/ zawodów w sytuacji, kiedy jest duża grupa dzieci, na obiektach sportowych o dużej powierzchni, zwiększonym hałasie, dotyczące korygowania ćwiczeń, gry, przekazywania informacji, dopingowania etc;
• dbają o bezpieczeństwo upewniając się, że sprzęt i wyposażenie, z którego korzystają jest użytkowane zgodnie z jego bezpieczeństwem.

3. Niedopuszczalne są wszelkie zachowania personelu Klubu w stosunku do dzieci mogące nosić znamiona krzywdzenia, o którym mowa w § 2 wyżej, w szczególności zaś:

• wszelkie zachowania zawstydzające, upokarzające lub poniżające dzieci, mające znamiona przemocy psychicznej, fizycznej lub wykorzystywania seksualnego;
• naruszający godność dziecka, niestosowny kontakt fizyczny;
• podawanie dziecku leków, alkoholu i/lub wszelkich substancji psychoaktywnych (podawanie dziecku lewków jest wyjątkowo dopuszczalne po uprzednim uzyskaniu pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego i w związku z medyczną koniecznością podania leku);
• nawiązywanie z dzieckiem relacji o charakterze seksualnym;
• utrzymywanie z dzieckiem kontaktów o charakterze prywatnym (poza świadczonym zakresem pomocy);
• przebywanie z dziećmi sam na sam w pokoju bez wyraźnego powodu (np.: udzielenie pierwszej pomocy, rozwiązywania problemów rówieśniczych, rozmowy motywacyjne) w trakcie wyjazdów sportowych;
• komentarze, żarty lub gesty o charakterze seksualnym, agresywnym lub dyskryminującym, na jakimkolwiek tle.

4. Kontakt fizyczny dopuszczalny z dzieckiem możliwy jest wyłącznie w sytuacjach związanych z bezpieczeństwem dziecka, np. przy asekuracji lub korekcji ruchu – i musi odbywać się w sposób jawny i uzasadniony.
5. Wszelkie zauroczenia lub niepokojące relacje należy niezwłocznie zgłosić osobie odpowiedzialnej za standardy ochrony małoletnich.

 

• 6. Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

1. Członkowie personelu Klubu w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci – w szczególności monitorują sytuację i dobrostan dzieci poprzez bieżącą obserwację ich zachowań, a także poprzez stały kontakt z ich opiekunami.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka, osoba, która dokonała identyfikacji, zgłasza ten fakt osobie sprawującej nadzór nad realizacją niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich, według własnej oceny podejmuje rozmowę z opiekunami dziecka, bądź zleca przeprowadzenie jej właściwemu pracownikowi. Podczas rozmowy należy przekazać informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywować rodzica/opiekuna prawnego dziecka do przyjęcia pomocy.
3. W przypadku wystąpienia podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone także poza zajęciami/treningami/zawodami, członek personelu powinien przekazać taką informację sobie odpowiedzialnej za nadzór nad realizacją niniejszych Standardów Ochrony Małoletnic, który po rozpoznaniu sytuacji podejmuje decyzję o dalszym postępowaniu, w tym o zastosowaniu procedury interwencyjnej.

 

• 7. Procedury interwencji

1. Każda informacja o podejrzeniu krzywdzenia dziecka powinna być wyjaśniana, bez względu na to czy pochodzi od dziecka/rodzica/opiekuna prawnego oraz czy dotyczy podejrzenia krzywdzenia ze strony innego dziecka (przemoc rówieśnicza), rodzica/opiekuna prawnego dziecka/członka personelu Klubu.
2. W przypadku powzięcia informacji o podejrzeniu krzywdzenia dziecka przez członka personelu Klubu podczas zajęć/treningów/zawodów, osoba ta ma obowiązek niezwłocznego sporządzenia notatki służbowej oraz zgłoszenia zaistniałej sytuacji osobie sprawującej nadzór nad realizacją niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich w celu niezwłocznej oceny zaistniałej sytuacji.
3. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub zagrożenia dobra dziecka członkowie personelu Klubu podejmują niezwłocznie interwencję prawną.
4. Decyzję o interwencji podejmuje zespół w składzie:

• członek personelu Klubu, który pozyskał informację;
• Prezes Klubu a w razie jego nieobecności inny członek zarządu Klubu;
• osoba sprawująca nadzór nad realizacją niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich;
• przedstawiciel obsługi prawnej Klubu.

5. Decyzję o podjęciu interwencji polegającą na przesłaniu zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa do prokuratury zatwierdza Zarząd Klubu.
6. Równolegle personel Klubu świadczy pomoc i udziela wsparcia dziecku oraz jego niekrzywdzącemu rodzicowi/opiekunowi prawnemu. W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka, członek personelu Klubu, który pozyskał taką informację, niezwłocznie podejmuje interwencję poprzez natychmiastowe powiadomienie telefoniczne Policji lub służb ratunkowych. Wszelkie czynności związane z interwencją muszą zostać udokumentowane przez osobę sprawującą nadzór nad realizacją niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich.
7. W przypadku, gdy podejrzanym o skrzywdzenie dziecka jest członek personelu Klubu zostaje on natychmiast odsunięty od pracy z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy. Decyzję o dalszej współpracy podejmuje zarząd Klubu po zapoznaniu się z rekomendacjami zespołu, o którym mowa w ust. 4 wyżej.
8. W przypadku podejrzenia, że dziecko przebywa na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej bez opieki osoby dorosłej należy w pierwszej kolejności zadbać o jego podstawowe potrzeby – zapewnić bezpieczeństwo, ubiór adekwatny do warunków atmosferycznych, pożywienie i uniemożliwić jego oddalenie się, a w dalszej kolejności:

• jeśli zostanie ustalone, że dziecko zgubiło się – należy poinformować najbliższą jednostkę policji i właściwy ośrodek pomocy społecznej;
• jeśli dziecko przybyło na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej samodzielnie lub zostało porzucone przez rodzica/opiekuna – należy poinformować właściwy miejscowo sąd opiekuńczy oraz właściwy ośrodek pomocy społecznej;
• w przypadku uzyskania informacji o tym, że dziecko przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod opieką osoby dorosłej, której opieka nad nim nie jest usankcjonowana prawnie, należy wytłumaczyć tej osobie, na czym polega instytucja opiekuna tymczasowego, a następne zachęcić ją do złożenia wniosku o ustanowienie opieki tymczasowej, pomagając w jego wypełnieniu. Jeśli nie jest to możliwe, należy poinformować właściwy ośrodek pomocy społecznej o tym fakcie, celem złożenia przez ośrodek wniosku do sądu opiekuńczego o ustanowienie tej osoby opiekunem tymczasowym. Warto także zachęcić tę osobę do rejestracji w konsulacie lub ambasadzie danego kraju w Polsce;
• w przypadku wątpliwości dotyczących właściwego sposobu postępowania w powyższych sprawach, można zadzwonić pod bezpłatny numer telefonu 800 100 100 prowadzony przez „Fundację Dajemy Dzieciom Siłę”. Dyżury odbywają się w języku polskim i rosyjskim;
• w przypadku wystąpienia podejrzenia, że dziecko zagrożone jest przestępstwem handlu ludźmi należy w miarę możliwości zadbać o bezpieczeństwo dziecka i odseparować je od osoby podejrzanej o krzywdzenie, a następnie zawiadomić Policję dzwoniąc pod numer telefonu 112 lub 997.

9. Wszelkie zawiadomienia, o których mowa wyżej, winny przybrać formę pisemną. Jeżeli zachowanie takiej formy nie jest możliwe z uwagi na okoliczności (w tym potrzebę niezwłoczności działania), informacja o podjętych środkach i przyczynach odstąpienia od formy pisemnej powinna znaleźć odzwierciedlenie w sporządzonej następnie dokumentacji (sprawozdaniu z przeprowadzonych czynności).

 

• 8. Ochrona danych osobowych, w tym wizerunku małoletnich

1. Dane osobowe dziecka podlegają ochronie na zasadach określonych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, zwanym w niniejszych Standardach Ochrony Małoletnich „RODO”
2. Członkowie personelu Klubu zobowiązani są do zachowania w tajemnicy danych osobowych dzieci, które posiadają w związku ze współpracą z Klubem. Na osobach tych spoczywa również obowiązek zabezpieczania tych danych osobowych przed nieuprawnionym dostępem osób trzecich.
3. Personel Klubu nie ma prawa do udostępniania jakichkolwiek danych osobowych dzieci osobom trzecim, w trym przedstawicielom mediów bez uzyskania uprzednio stosownej zgody od opiekuna prawnego dziecka.
4. Zarejestrowane obrazy, na których widnieją dzieci (w tym zdjęcia, filmy etc.) powinny się koncentrować na czynnościach sportowych wykonywanych przez dzieci i w miarę możliwości przedstawiać grupy dzieci, a nie pojedyncze osoby. Wizerunek dziecka nie może być wykorzystywany w sposób naruszający jego godność lub bezpieczeństwo.
5. Wszelkie podejrzenia i problemy dotyczące nieodpowiednich wizerunków dzieci należy zgłaszać i rejestrować, podobnie, jak inne niepokojące sygnały, dotyczące zagrożenia bezpieczeństwa dzieci.
6. Kategorycznie zabrania się ujawniania szczegółów dotyczących miejsca zamieszkania czy zainteresowań dzieci

 

• 9. Odrębne zasady bezpieczeństwa na terenie ścianki wspinaczkowej

1. Dzieci mogą przebywać na terenie ścianki wspinaczkowej wyłącznie pod opieką osoby dorosłej lub podczas zorganizowanych zajęć prowadzonych przez instruktora.
2. Personel dba o stan techniczny obiektu, czystość materacy, oświetlenie i oznakowanie stref niebezpiecznych.
3. Instruktorzy prowadzą zajęcia zgodnie z zasadami bezpieczeństwa sportów wspinaczkowych, zapewniając nadzór nad wszystkimi uczestnikami.
4. Niedopuszczalne jest pozostawienie dziecka bez opieki na strefie wspinaczkowej.
5. Personel reaguje na każde niebezpieczne zachowanie i udziela pierwszej pomocy
   w razie potrzeby.

 

• 10. Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów społecznościowych

1. Komunikacja online między personelem a dziećmi odbywa się wyłącznie w celach organizacyjnych, przez oficjalne kanały Klubu.
2. Instruktorom nie wolno przyjmować dzieci do znajomych w mediach społecznościowych ani prowadzić prywatnych rozmów online.
3. Strona internetowa i media społecznościowe Klubu, w ścianki wspinaczkowej, publikują treści zgodne z zasadami ochrony wizerunku dzieci.
4. W trakcie zajęć, treningów dziecko nie ma możliwości swobodnego dostępu do Internetu dostarczanego przez Klub.
5. Dzieci korzystają z własnych urządzeń, które mają możliwość łączenia się z siecią Internet. Odpowiedzialność za dostęp do niewłaściwych treści, na prywatnych urządzeniach ponoszą każdorazowo opiekunowie prawni.

 

• 11. Monitoring realizacji standardów

1. Osoba odpowiedzialna za realizację niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich jest wybierana przez Prezesa Zarządu Klubu.
2. Osoba odpowiedzialna za realizację niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich:

• monitoruje realizację niniejszych Standardów Ochrony Małoletnich przesyłając co 24 miesiące do wypełnienia ankietę monitorująca standardy pracownikom;

;

• proponuje zmiany w Standardach;
• sporządza w razie interwencji kartę interwencji z opisem sytuacji oraz podjętych działań.
• 9. Postanowienia końcowe

1. Standardy wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i są dostępne dla wszystkich osób zainteresowanych na stronie internetowej Klubu: https://kwzakopane.pl/. Są one również wywieszone w obiekcie ścianki wspinaczkowej.   
2. Każdy członek personelu Klubu potwierdza znajomość i akceptację niniejszych standardów własnoręcznym podpisem.